30 กันยายน 2568 ไม่ใช่แค่วันเกษียณของแม่ทัพภาคที่ 2 แต่กำลังจะกลายเป็น “วันเสี่ยงสูญเสียโอกาส” ของคนไทยทั้งประเทศ
เพราะตอนนี้ชายแดนไทย-กัมพูชายังไม่สงบ แม่ทัพคนนี้คือหัวใจของแนวหน้า ท่านคือคนที่ทำให้ทหารกัมพูชาต้องถอย เป็นคนที่ยึดพื้นที่เป้าหมาย 10 จาก 11 จุด กลับคืนมาได้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เหลือแค่ “ปราสาทตาควาย” ที่ระยะห่างจากกำลังทหารไทยเพียง 30 เมตร… ใกล้แค่เอื้อมมือ!
1. ทำไมต้องให้ท่านอยู่ต่อ?
(1) สถานการณ์ยังไม่จบ… เราอยู่กลางศึก เป้าหมายยังไม่สำเร็จ จะเปลี่ยนผู้นำตอนนี้ก็เหมือนเปลี่ยนม้ากลางศึก
(2) ท่านรู้ทุกซอกทุกมุมของสนามรบ… ทั้งแผนยุทธศาสตร์ การวางกำลัง การจัดการโดรนสอดแนม ไปจนถึงปัญหาทุ่นระเบิด
(3) กำลังพลเชื่อมั่นเต็มร้อย… แม้ทหารบาดเจ็บยังขอกลับไปสู้ต่อ เพราะศรัทธาในแม่ทัพคนนี้
(4) ท่านมีเป้าหมายเดียวคือ “ยึดคืนทุกตารางนิ้วให้ประเทศไทย” และประกาศว่าจะทำให้เสร็จในสมัยของท่าน
2. ถ้ารัฐไม่ต่ออายุราชการจะเกิดอะไรขึ้น?
(1) ความต่อเนื่องของยุทธการถูกตัดขาด… ผู้นำใหม่ต้องใช้เวลาเรียนรู้สนามรบ ขณะที่ศัตรูไม่รอเรา
(2) ขวัญกำลังใจทหารอาจตก… เพราะผู้นำที่ยืนเคียงข้างพวกเขาหายไปกลางทาง
(3) เสี่ยงเสียโมเมนตัมทางทหาร (จังหวะความได้เปรียบและความต่อเนื่องของการปฏิบัติการ)… ชัยชนะที่ใกล้ถึงมือ อาจต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่
นี่ไม่ใช่เรื่องของ “ตำแหน่ง” แต่คือเรื่องอธิปไตยของชาติ และ นี่ไม่ใช่เกมของระเบียบราชการ แต่คือเกมชีวิตของคนไทยทั้งประเทศ สถานการณ์ชายแดน ไทย-กัมพูชา ยังร้อนระอุ ภารกิจยังค้างคา จำเป็นต้องใช้ “มาตรการพิเศษในสถานการณ์พิเศษ”
แชร์ให้ดังกึกก้อง! ให้เสียงของประชาชนไปถึงผู้มีอำนาจ
ดร.สามารถ ราชพลสิทธิ์
อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
